به طور کلی گزینهی پیشفرض خود آرنولد یعنی Denoiser Noice کیفیت بهتری داره.
اما به طور خلاصه در مورد این سه میشه به این شکل توضیح داد:
۱- گزینهی Denoiser Noice که خود آرنولد توسعه میده. از لحاظ سرعت پردازش از دو تای بعدی کندتره و پردازش اون فقط از طریق CPU انجام میشه یا اصطلاحن CPU-based. کیفیت بالاتری نسبت به دو تای بعدی داره و برای رندر انیمیشن مناسبه.
۲- گزینهی Denoiser Optix که انویدیا توسعه میده. سرعت پردازش بالای داره و پردازش اون فقط از طریق GPU انجام میشه یا اصطلاحن GPU-based. کیفیت اون با Denoiser Oidn تقریبا برابره ولی از Denoiser Noice پایین تره. برای رندر انیمیشن مناسب نیست ولی برای IPR یعنی تنظیم نورها و متریالها در زمان توسعه صحنه و محتوا مناسبه. برای پردازش از تکنولوژی هوش مصنوعی انویدیا استفاده میکنه پس فقط روی کارتهای گرافیک این شرکت کار میکنه.
۳- گزینهی Denoiser Oidn که به صورت پیشفرض به هر صحنهی جدیدی اضافه میشه. اون رو اینتل توسعه میده که درستش OIDN چون سرواژه این سه کلمه Open Image Denoise ست. سرعت پردازش بالای داره و پردازش اون یا بوسیلهی GPU و یا CPU انجام میشه که در تنظیماتش میشه انتخاب کرد البته نه روی هر سخت افزاری، اگه روی حالت Auto تنظیم بشه هر سختافزاری که سریعتر باشه رو انتخاب میکنه. کیفیت اون با Denoiser Optix تقریبا برابره. برای رندر انیمیشن مناسب نیست ولی برای IPR یعنی تنظیم نورها و متریالها در زمان توسعه صحنه و محتوا مناسبه. این هم برای پردازش از تکنولوژی هوش مصنوعی استفاده میکنه به شکلی که در کتابخونهی نرمافزاری اون مجموعهای از فیلترهای حذف نویز وجود داره که این فیلترها از طریق یادگیری عمیق یا همون Deep Learning برای حذف نویز آموزش داده شدهند.
مقایسهی این سه Denoiser رو با مثال از کاری که دارم انجام میدم رو در تصویر زیر ببینید. البته باید روی صحنههای مختلف که در اونها انعکاس و شکست نور هم برای پردازش وجود داره آزمایش کرد.
این ویدئوی یوتیوب رو هم یه نگاهی بندازید.
